Memories

I am facing my first Christmas without my father. I think I have coped well the last two months. It didn’t hit me until I came back home. All the decorations had been put away that we had just had a huge loss.  The grieving process then began again.  It’s sad knowing I will never get to experience Christmas with him again.  Though it is sad, I’m happy for my dad. I am sure he is in a better place now. On Christmas Eve I thought of all the good times I had with him instead of dwelling on the fact that he is gone, he is still with us in spirit and he loves us very dearly. I made this video on Christmas Eve for him. I love you Dad. 

And Death Shall Have No Dominion 

By Dylan Thomas 

And death shall have no dominion.

Dead mean naked they shall be one

With the man in the wind and the west moon;

When their bones are picked clean and the clean bones gone,

They shall have stars at elbow and foot;

Though they go mad they shall be sane,

Though they sink through the sea they shall rise again;

Though lovers be lost love shall not;

And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.

Under the windings of the sea

They lying long shall not die windily;

Twisting on racks when sinews give way,

Strapped to a wheel, yet they shall not break;

Faith in their hands shall snap in two,

And the unicorn evils run them through;

Split all ends up they shan't crack;

And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.

No more may gulls cry at their ears

Or waves break loud on the seashores;

Where blew a flower may a flower no more

Lift its head to the blows of the rain;

Through they be mad and dead as nails,

Heads of the characters hammer through daisies;

Break in the sun till the sun breaks down,

And death shall have no dominion.

Inner City Xmas Pressure

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Wow! Τι τύπος ατόμου είσαι: α) αυτό που αγαπά τα Χριστούγεννα και τα περιμένει αδημονώντας, β) άτομο που μισά τη γιορτή των Χριστουγέννων, γ) κάτι μεταξύ α και β ή κανένα από τα πιο πάνω. Λοιπόν εγώ αγαπώ τα Χριστούγεννα, αγαπώ όλες επίσης τις κλισέ συνήθειες των ημερών και αντιπαθώ τον Grinch που προσπάθησει να κλέψει το Πνεύμα των Χριστουγέννων! Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος περιμένω τη γιορτή αυτή με μεγάλη ανυπομονησία και χαρά: να βγω στον κήπο να
παίξω με το χιόνι, να βοηθήσω τη μαμά να ψήσουμε τα κουλουράκια, να γεμίσει το σπίτι νοστιμιές. Να γράψω κάρτες με τις καλύτερες ευχές στον παππού και τη γιαγιά και σε συγγενείς που βρίσκονται μακριά. Να περπατήσω τη νύχτα στις μύτες των ποδιών μου και να ακούσω τη μαμά να δίνει στο μπαμπά τη στολή του Αη-Βασίλη, λέγοντας του να προσέχει ώστε να μην καταλάβω οτι είναι ένας ψεύτικος. Να διαβάσω αφηγήματα της Τζ.Έλιοτ, του Ντίκενς, του Παπαδιαμάντη. Αχ! Πόσο ζωντανό είναι σήμερα το πνεύμα του Ebenezer Scrooge, Του Silas Marner, του Γουτού-Γουπατού; Tα Χριστούγεννα τα λατρεύω επίσης που κοιμάμαι τόσο γλυκά, μετά απο τα λουκούλια δείπνα των ημερών. Ονειρεύομαι ξωτικά, Νεράιδες,το truck της coca cola! Τί όμορφα που είναι τα Χριστούγεννα!

Μπορεί πιο πάνω να ήμουνα λιγουλάκι υπερβολική, το παραδέχομαι! Και όμως πριν απο 2 μερες(20 μέρες πριν από τα Χριστούγεννα) έχει διαγνωστεί από τον οδοντογιατρό μου οτι πάσχω από άγχος! Εδώ και μια βδομάδα επανήλθε ο διαβολικός πόνος του φρονιμίτη μου. Αυτή τη φορά κανένα αναλγητικό δεν μπορουσε να απομακρύνει τον πόνο, έτσι κατέφυγα στην ίσταση λύση, που δεν ήταν άλλη από τη επίσκεψη στον οδοντογιατρό. Ο Charles (άλλος Χαμπής) επιστήμων άνθρωπος μου είπε οτι ο πόνος στο ούλος προκαλείται από το άγχος. Κύριε των δυνάμεων σου, αλλά για να το λέει ο ειδικός, δεν έχω λόγο να μην τον αμφισβητίσω.

Εκείνο το βράδυ έπεσα σε βαθιά περισυλλογή: τί είναι αυτό που μου προκαλεί άγχος 20 μέρες πριν τα Χριστούγεννα που τόοοοσο αγαπώ; Πριν το χάραμα λοιπόν και πριν σβήσουν καλά καλά όλα τ'άστρα τ' ουρανού, είχα έτοιμη την λίστα με τους λόγους για τους οποίους ο φρονιμίτης μου, μοy προκαλούσε αφόρητους πόνους. Τη λίστα αυτή την παραθέτω πιο κατω:

• Δεν έχω αγοράσει ακόμη το αυθεντικό CD ''Stainless style'' των Neon Neon, το οποίο είναι αναντίλεκτα το φαινόμενο του 2008.
  
• Κανένας δεν ξέρει τι γίνεται με το Κυπριακό. Ως πότε οι δυο ηγέτες θα συζητούν για τη δομή της ομόσπονδης κυβέρνησης; Α, συγνώμη να μην τους αδικήσω, γίνεται παράλληλα συζήτηση για τη νομοθετική εξουσία. Φαίνεται όμως πως μόνο ο Ζεριχούν πιστεύει οτι η διαδικασία των συνομιλιών πάει καλά.
• Το ζωντανό πνεύμα της βικτωριανής Αγγλίας των πληβείων και των μίζερων νοικοκυραίων έχει χαθεί και αντεκατεστάθη από μίζερους sellers ''Big issue-please''.
• Η υποψία που μου τρώει τα σωθικά, για το αν το μεγάλο πλοίο που φτάνει στην Ευρώπη με παιχνίδια ''made in China'' θα αγγυροβολίσει στο Άγιο Όρος.
• H αιώνια ανησυχία μου για αν η γυναίκα του Stephen Hawking το αγαπά και τον νοιάζεται.

......................
Η λίστα μου είναι τόσο μεγάλη που δεν θέλω να με βρει και πάλι το χάραμα, έτσι και αλλιώς δεν έχει σημασία πια, γιατί δεν με πονάει πλέον ο φρονιμίτης!

ps: Αχ! πόσο αγαπάω τα Χριστούγεννα!!!!

Nadsat Orange, xoxo